Etkileşimler

Fotoğraf makinesi bir çalışma sırasında veya belirli bir alan içinde işlev görürken bir mıknatıs gibi kayıt ettiği bir önceki görüntünün bir benzerine; etkileşimde olduğu yakındaki bir görüntüye çeker beni, ben de onu kırmam, çektiğine bakar ve onu çekerim. Bu tür etkileşimli görüntüler üzerinde o sırada fazla düşünmesem de sonradan orada ne olmuştu diye çalışmamın veya niyetimin içine sızmış bu kendilindenliği sorgularım. Yorumladığım şu olur ki bu çekim ya da etki, baktıran, bakan ve bakılan arasında paylaşılan bir etkileşimdir. Tek tek kendi kendilerine olduğu gibi birbirleri arasında da bağlanmaya tahrik edecidirler. Zaman ve mekân olarak birbirlerine yakın durumda olan bu baktırma, bakılma ve bakma özneleri fotoğrafçı olarak beni ihmalden sakınmaya iter. Önemsizlik ya da daha az önemlilik durumuna düşürülmüş bir değerin derinlerden gelen bir inilti gibi kendini koruma, kurtarma çığlığı olarak fotoğraflanma fırsatını kaçırmaktan korkusudur veya başka bir kurtuluş ümidinin varlığının uzak olması nedeniyle fotoğrafçıyı kendine çekip etkilemek için başına getirilenin getirendeki kusurundan yararlanarak hâlâ yaşamın bir parçasını yansıttığından bizi haberdar etmek ister… Şimdi bunun sırası değil demem ve o sıradaki amacıma bir nefes arası verir bu resimleri çekerim. Bu üç tarafın hacim kazanması bir dördüncü tarafa ihtiyaç duyulduğunu düşünerek bazı örnekleri bu başlık altında toplayıp sizi de bu etki alanına çağırmış oluyorum, gerisi size kalıyor…

ETKİLEŞİMLER 1

ETKİLEŞİMLER 2